9 januari 2011
Dat was leuk: in de auto, Bach op de radio, sigaretje erbij, en dan langzaam voortgetrokken worden tussen sproeiers, borstels, blazers en dansende, koesterende lappen. Na een paar minuten kom je als herboren glanzend tevoorschijn. Je start de motor, en verlaat de wasinrichting via de hal met stofzuigplekken, waar iedereen ijverig de binnenkant van zijn auto … Lees verder
7 januari 2011
Midden in de oorlog (1942) gaf mijn grootvader aan zijn vriend dominee Z. een vrolijk boek voor zijn verjaardag: Cornelis Veths De mode in de caricatuur. Hij schreef er een lange opdracht in, alsof er iets van een excuus nodig was. Daarbij haalde hij Goethe aan, die ergens had gezegd dat zonder een zekere luchthartigheid … Lees verder
1 januari 2011
Terwijl ik weer naar Amsterdam reed, vertelde Ernst Daniel Smid over de Wiener Philharmoniker. Je kunt Radio 4 tegenwoordig niet aanzetten of je hoort het bronzen stemgeluid van die man; maar hij doet het aardig en innemend, en ik vind het wel leuk als iemand in een uitzending over dat illustere orkest zomaar zegt dat … Lees verder
26 december 2010
Ik kreeg een heel bijzonder cadeau: het omslag van een oud blauw schrijfschrift, en als je het openslaat, zie je acht pakjes dun papier, opgevouwen op verschillende manieren, met op elk pakje een woord: ‘Tafellaken’, ‘Servet’, ‘Laken’, enzovoort, netjes tegen de binnenkant van het mapje geplakt. Het moeten voorbeelden zijn van hoe je deze stukken textiel correct opvouwt. … Lees verder
23 december 2010
Het oudejaarsfeest op het Museumplein gaat door, de buurtbewoners hebben hun kort geding verloren. De figuren die – bijvoorbeeld op de website van AT5 – stromen insinuaties en beledigingen tegen hun bezwaren in brachten, krijgen hun zin. Hun enige argument: het plein is van iedereen (dus van ons), en wij willen een feest. De gemeente … Lees verder
20 december 2010
In het pas verschenen Kunstschrift, dat aansluit bij de Gabriel Metsu-tentoonstelling in het Rijksmuseum, schrijft Bianca du Mortier over schoonheidspleisters, mouches, die kennelijk al in de 17de eeuw werden gedragen. Op oude schilderijen zijn ze soms te zien, zwarte rondjes die latere restauratoren voor raadsels stelden: wat is dit, hoort die vlek daar wel? Ja, … Lees verder
15 december 2010
In de twintigste eeuw was de druk van het modernisme zo groot, dat zelfs een firma als Mutters er niet onderuit kwam om een beetje mee te doen. Chique ontwerpers/architecten als J.J.P. Oud, F. Eschauzier en Sybold van Ravesteyn hebben voor ze gewerkt. Een resultaat daarvan is een buisframe leunstoeltje, dat Van Ravesteyn in 1937 … Lees verder
14 december 2010
Horrix en Mutters, Muttix en Horrers… prevel ik sinds zaterdag zo nu en dan. Het waren in de 19de eeuw twee hoogst respectabele Haagse meubelfabrikanten. Pas later kregen hun namen de nachtmerrie-achtige klank die er altijd in verscholen had gezeten. Hun meubels waren van het type dat gehaat en geminacht werd door mensen met goede … Lees verder
11 december 2010
Een van de mooiste passages in Twee minuten stilte (1959) van Karel van het Reve gaat over het cortège, de optocht der hoogleraren in vol ornaat, bij een promotie. Hij beschrijft uitvoerig waarom die ‘stoet morsige kerstmannen’ zo’n treurige indruk maakt. Bijvoorbeeld: doordat een toneelkapper ontbreekt in de kleedkamer, zitten de baretten zonder enige zwier … Lees verder
7 december 2010
Carry van Bruggens Hedendaagsch Fetischisme (1925) – wat een bijzonder mens, en wat een gek boek! Niemand had me ooit verteld dat het voornamelijk over taal gaat. Over zaken als deftig praten, de kennis van vreemde talen – zij heeft een gevoelige antenne voor standsbesef, dat ze ‘kastedrift’ noemt. Ze hamert voortdurend op de verwarring … Lees verder