Vrouw in het water

18 december 2007

In de Tate Britain zagen we, op een tentoonstelling gewijd aan John Everett Millais (1829-’96) die straks in het Van Gogh-museum komt, Ophelia. Arme, verdwaasde Ophelia, wier geliefde Hamlet haar vader heeft vermoord en die zich in de rivier verdrinkt, neuriënd, bekranst met bloemen. Het is een vreemd schilderij, te vol, te veel, pas op de tweede blik te verdragen en op de derde blik mooi. Ik heb dat met veel van de schilderijen van Millais. In de catalogus staat dat deze Ophelia uit 1852 een hele reeks schilderijen inspireerde van … fey women transported down river to a premature death. ‘Fey’ is moeilijk te vertalen: het betekent geëxalteerd, of extatisch, bijna dood. Wat een wonderlijk thema – maar het is waar! Bijna-dode vrouwen in of op het water; hier is die van Millais zelf. Er volgen er meer.