12 december 2016
‘Geurtje’ is een vreselijk woord. Wat geven we aan moeder? Een geurtje… het betekent: maakt niet uit, het komt uit een kitscherig flesje en het kost geld, dus ze zal het wel lekker vinden. Waar ik het over wilde hebben is de zaak zelf: parfum, geur uit een flesje. Iemand van wie ik houd … Lees verder
28 november 2016
Een bejaarde, al lang gepensioneerde couturier wandelde de afgelopen dagen door alle Nederlandse media: Hubert de Givenchy, de gay best friend van Audrey Hepburn (1929-1993). Hij was degene in wiens kleren zij naar eigen zeggen het meest zichzelf kon zijn. Bij de perspresentatie van de Audrey Hepburn/Givenchy-tentoonstelling, afgelopen vrijdag, raakte hij niet uitgepraat over haar. Terwijl … Lees verder
15 november 2016
‘In Prato eindigt de hele geschiedenis van Italië, van Europa: in Prato, in vodden’. Onder dat motto schreef Curzio Malaparte (1898-1957) een verhaal over de stad waar hij opgroeide – Prato dus – te midden van bergen vodden, lompen overal vandaan. Prato was het centrum van de textielrecycling, lang voordat hergebruik hip werd. Ook uit … Lees verder
29 oktober 2016
Soms zie je iets pas goed, jaren nadat je het al had gezien. Ineens hoor je het jezelf zeggen: natúúrlijk is de muts van de Nederlandse dienstbode omstreeks 1900-1910 familie van de oud-Hollandse molensteenkraag. Lastig schoon te houden, vreselijk bewerkelijk om fris geplooid en gesteven te krijgen, maar ja, het stond zo chic hè. In … Lees verder
22 oktober 2016
‘Een tennisbaan in de tuin, vroeger, dat was zoiets als tegenwoordig een zwembad’, zei een mevrouw die het weten kon eens tegen me. (Misschien was het Agnies Pauw van Wieldrecht, van het Dialect van de adel.) Mede daarom trof me deze foto: drie kinderen in tenniskleding, poserend bij een muurtje, wat zal het zijn, 1925? Niet … Lees verder
10 oktober 2016
Waarom ligt er een oude spijkerbroek in het Eerste Weteringplantsoen, dicht bij het water van de Singelgracht? Ik heb hem (laf) niet aangeraakt, maar wel een paar foto’s gemaakt. De broek heeft iets wanhopigs, daar op die stenen treden; het idee dat er iets naars achter zit dringt zich op. Moet hij een plaatsje krijgen in … Lees verder
28 september 2016
Ik ben een haarkijkster, met als specialisme geverfd haar en pruiken. Geverfd haar komt veel voor; de techniek is op dat terrein ongelooflijk vooruitgegaan (mooi weergegeven in de film Death in Venice, die speelt rond 1900, waarin het zwart geverfde haar van de arme Aschenbach in de regen begint uit te lopen – een diep … Lees verder
15 september 2016
Is het naaktstrand niet gewoon een modernistische uitvinding, vergelijkbaar met het ‘open huwelijk’ van de jaren zestig, zeventig? Naaktheid in onbekend gezelschap druist in tegen diep gewortelde instincten. Sommigen vinden het fijn, anderen dat het ‘moet kunnen’, maar voor de meesten is het een gruwel – niet alleen gezien te worden, maar zeker ook het zien. Nee, de gewoonste … Lees verder
29 augustus 2016
In het Engels heet het ook wel een mortarboard (specieplankje), het zwarte mutsje met platte, vierkante bekroning en zijden kwast. Het hoorde vanouds bij de dracht van afgestudeerden aan Engelse universiteiten: cap and gown (dat laatste is een korte toga). In Amerikaanse films en tv-programma’s zie je bij graduation ceremonies de gelukkigen in diezelfde uitmonstering – … Lees verder
25 augustus 2016
Foto’s van een confrontatie op een Frans strand tussen een boerkini-draagster en een stel dienders gonzen door de media. Geënsceneerd of niet, en zo ja, waarom eigenlijk? Nou, voor de sensatie. Persfotografen hebben altijd gesjoemeld met de werkelijkheid, zeker als het om potentieel pikante onderwerpen ging. Bloot in het openbaar valt daar natuurlijk onder, en … Lees verder