13 mei 2007
Er lopen twee stille, sombere mannen door mijn jeugd- herinneringen – maar ik kan niet bij ze, ik was te klein, de één zou ik me beter willen herinneren, naar de ander had ik meer moeten vragen. De eerste is mijn grootvader, de notaris, die nog maar een schim van zichzelf was nadat mijn grootmoeder … Lees verder
12 mei 2007
Op een open veld tussen Mook en Groesbeek was, heel onwerkelijk, ineens een samenkomst van tientallen mensen te zien. Ze stonden aan de rand van een uitgestrekte akker met brede ribbels, waarvan een deel was bedekt met wit plastic: aspergebedden, concludeerden wij. Vanuit een witte bestelbus liepen twee obers af en aan. Onze route takte … Lees verder
10 mei 2007
De schilder door wiens ogen je de wereld het liefste bekijkt – dat is een veel betere formulering dan ‘je lievelingsschilder’. De grote kunsthistoricus Ernst Gombrich vertelde eens aan een interviewer dat hij de wereld ongeveer zag zoals Pissarro. (Sindsdien kan ik niet meer naar een Pissarro kijken zonder ook aan de blik van Gombrich … Lees verder
9 mei 2007
Extra belasting op snackvet en snoepsuiker: het is een spookidee dat al eerder rondwaarde. Toen leek het nog een losse flodder van een ambitieuze econome. Wat een mal idee. Het zal A niet werken, B een onvoorstelbare bureaucratie eisen en het is C wel het summum van harteloze bevoogding. Wij, weldenkende slanke hooggeplaatsten, zullen even … Lees verder
7 mei 2007
Het was de laatste dag van de voorzomer en we wandelden bijna zuchtend van geluk over zoveel moois over een rivierdijk en daarna door duinen, langs weilanden en beken, onder beuken, langs vennen – enfin, te veel om op te noemen, zeker op een drukke maandagochtend. Het was onder Nijmegen, en er was ook een … Lees verder
5 mei 2007
Over het weldadige effect van opruimen hoor je niet veel. Toen ik klein was, maar het stadium van het spelen met de knopendoos voorbij, mocht ik wel eens de naaidoos opruimen. Handig voor mijn moeder, en heerlijk voor mij: alle klosjes op een rij zonder losse draadjes, de naaldenboekjes bij elkaar, het speldenkussen gezuiverd van … Lees verder
4 mei 2007
Vanavond is het 4 mei. Misschien lukt het, de kleine stilte, weldenkende mensen stellen er een eer in en daarvan heb je er veel, hier in Amsterdam-Zuid. Dezelfde weldenkende mensen die lijdzaam ondergaan dat op Koninginnedag op het Museumplein zo’n oor-, óórverdovende herrie wordt gemaakt dat het huis hier, een straat daar vandaan, staat te … Lees verder
2 mei 2007
Ik houd van tochtjes, dat heb ik van mijn grootmoeder en daar hoef ik niet voor te worden behandeld. Gisteren ging ik, wankelend op de rand van een katterige leegte omdat mijn boek af is (iedereen zegt dat dat dreigt, dus voel je het al komen) naar Oudenbosch. Toch nog een beetje voor het boek, … Lees verder
30 april 2007
Grote stukken van de stad waren de afgelopen dagen al bezet, met krijt en plakband. Nu is het geweld echt losgebarsten. Mensen staan in lange rijen voor geldautomaten – je kunt maar nooit weten. Men slaat oude spullen in, voedsel dat meteen naar binnen wordt geschrokt, drinken. De straten zijn bezaaid met lege bierhulzen. De … Lees verder
30 april 2007
Soms wordt geschiedenis gemaakt waar je bij staat. Letterlijk gemaakt! Het oeroude volksvermaak van het vishappen in Woudrichem, waar de koninklijke familie vandaag dolle momenten bij beleefde en uitbundig vals bij speelde, is dat wat antropologen noemen een invented tradition. Deze traditie is kort geleden verzonnen door een Woudrichemse (‘Woerkomse’) die ik goed ken: Annemiek … Lees verder