28 september 2008
Wonderlijk verspringende perspectieven biedt de geschiedenis soms. Er is een boek uit 1917, van Emily Burbank, getiteld Woman as decoration. Ironie? Helemaal niet, het gaat over kleding; het is een handleiding voor vrouwen om er altijd mooi, smart en stijlvol uit te zien, onder alle omstandigheden. Ook in de automobiel, die ’tegenwoordig’ vaak zulke uitbundige kleuren … Lees verder
26 september 2008
Klakkerdeklakkerdeklak: het lijkt wel alsof de rolkoffer is uitgevonden voor Venetië. Wie daar een koffer zonder wieltjes heeft is gek, en driekwart van de mensen heeft koffers, want dat zijn de toeristen. Maar toerist of ingezetene, iedereen gaat te voet, langs kades, over bruggetjes en stoepjes – en in het toeristische centrum in gekmakende drommen. … Lees verder
10 september 2008
Christiaan Andriessen, die woonde in Amsterdam, was een van de vroegste webloggers. U ziet hem op het plaatje hieronder in zijn werkkamer, zijn laptop staat naar de verre kant van zijn tafel geschoven… o nee, dat laatste lijkt maar zo. Maar: het getekende dagboek van Christiaan Andriessen (1775-1848), zoon van de bekendere Jurriaan Andriessen (schilder), … Lees verder
8 september 2008
En dan blauw. Ik kan het niet helpen, ik kijk graag naar die KLM-pakjes. Er lopen hier in de buurt vrij vaak stewardessen die dat dragen, al dan niet in combinatie met een rolkoffertje. Eerst word je getroffen door de kleur: hij schijnt gedeponeerd te zijn, heel begrijpelijk, want als er één kleur herkenbaar is, … Lees verder
4 september 2008
Over wit gesproken. Sommige bijrollen in Richard Strauss’ opera Die Frau ohne Schatten (nu in het Muziektheater) zijn niet alleen in het wit gekleed, maar ook wit beschilderd, hun gezichten dan, met zwarte symbooltjes en kriebeltjes er op. Dat is even eng om te zien als een motorhelm of auto met ondoorschijnend zwart glas, waarvan … Lees verder
2 september 2008
Zondagmiddag in de trein. Een man en een vrouw in de eerste klas, vrijwel alleen. Ze zijn allebei zeer fors, en zomers gekleed. Ze kijken naar een kind in badpak dat op het perron loopt, een heel dun meisje. Zij schat het op 45 pond. Hij: Vijfenveertig pond, dat woog ik al toen ik één … Lees verder
1 september 2008
Wit zit in mijn hoofd, ik denk dat ik daarom gisteren, na het verhaal over witte rijst en wit brood, dat plaatje van een sneeuwwit bed koos, met die kabouters. Ik schat het op omstreeks 1910. Het bed staat in een kasteel waarvan ik de naam niet mag onthullen. De foto onder dit stukje deed … Lees verder
31 augustus 2008
Zelfs hoe we slapen, hoe zacht, hoe lang, wordt door cultuur gedicteerd. Niets gaat vanzelf: iedereen kiest of laat zich vertellen wat het beste is. Alleen dát we moeten slapen is zeker. Vanmiddag kunnen we elkaar zien, lezer, in het Nederlands Architectuurinstituut in Maastricht, waar ik een lezing houd over het bed. Drie uur vanmiddag, … Lees verder
28 augustus 2008
Leuk bewijs dat cultuur echt veel sterker is dan natuur. Indonesiërs eten het liefste rijst, zozeer dat je een Indonesiër borden vol aardappels kunt voorzetten, waar hij ook beleefd van zal eten, en dat hij na die maaltijd nog het gevoel zal hebben, niet ècht te hebben gegeten. Dirk Vlasblom tekende het op uit de … Lees verder