13 november 2018
Ach, die schaapjes. Een blik in de kinderkamer van het Diaconie-weeshuis in Amsterdam, de foto is verspreid als ansichtkaart, wanneer zal het zijn? Rond 1920, denkt het Amsterdamse Stadsarchief, waar ze hem hebben. Die gigantische schorten – als van operatiezusters – die veel te grote leren laarzen (op de groei), die ernstige gezichtjes, en bovenal, … Lees verder
29 oktober 2018
Punch, het Engelse tijdschrift dat bekend werd door zijn cartoons, blijkt al zestien jaar niet meer te bestaan. Wel is er nog een website, waarop Punch’s roemruchte geschiedenis van de oprichting in 1841 tot het einde (2002) wordt verteld. Ook zijn daar honderden van die cartoons te vinden, deels in rubrieken en op tekenaar geordend, … Lees verder
12 oktober 2018
‘Bovendien is geen man voor 100% man en geen vrouw voor 100% vrouw,’ zo vond dra. M.G. Schenk (1907-1991); zij toonde dat zelf want als journaliste en verzetsvrouw stond zij haar mannetje. Zij staat – compleet met die leuke uitspraak – in 1001 vrouwen in de 20ste eeuw, het onlangs verschenen, veelbesproken naslagwerk dat Els … Lees verder
13 september 2018
Mijn moeder waste haar zijden sjaaltjes in wasbenzine. Uit een oude brief van haar maak ik op dat zij en haar moeder zelfs hele wollen jurken in de wasbenzine stopten, maar dat was vóór mijn tijd. Met sjaaltjes heb ik het zelf ook vaak gedaan: een liter of meer in een teiltje, en je kon … Lees verder
3 september 2018
Nog even een wasje draaien. Hm, machine niet vol, maar dat mag voor een keertje. Er is een knop voor, het gaat nog lekker snel ook: 73 minuten maar. Daar hangt-ie al! Ik was bijna nooit iets met de hand, want mijn machine is heel goed in wol en fijn. Maar ik denk er vaak … Lees verder
15 augustus 2018
Oude familiebrieven stromen binnen, nu het huis van mijn moeder moest worden leeggehaald. Waarheen ermee? Weg, weg denk je eerst, met een angstig visioen van hoe ooit je eigen huis leeg zal moeten, en je eigen kinderen ermee zullen zitten. Maar ja, weg? De brieven van mijn grootmoeder aan haar dochter, mijn moeder, als die … Lees verder
6 augustus 2018
Het wonderlijkste is dat de meeste mensen het kennelijk mooi vinden: een tatoeage. Vroeger was het iets voor stoere zeelui en veroordeelde criminelen; nu wandelen de sleeves door de straten alsof het gewoon is, en doen ook vrouwen vrolijk mee. Gebrandmerkt, als vee. Gisteren, in de koele zalen van het Allard Piersonmuseum, kwam ik ineens … Lees verder
25 juli 2018
Ineens zat ik op een cursus, eerder dit jaar. En niet de eerste de beste, nee, eentje aan de Meesteropleiding Coupeur, waar je leert naaien en patroontekenen op hoog niveau, in een mooi schoolgebouw in Amsterdam-West. Voor amateurs (zoals ik) zijn er avondcursussen in de professioneel ingerichte leslokalen. Vijftien avonden van 19-21.30 uur – en … Lees verder
14 juni 2018
Het is tragisch gelopen met het woord ‘toilet’. Oorspronkelijk moet dat volgens het grote Woordenboek der Nederlandse Taal (WNT) op een fijne stof hebben geduid, als verkleinwoord van het Franse toile, doek of stof. Van daar ging het over op een soort beschermdoek of -kleed, en wel in het bijzonder op een tafel waaraan je … Lees verder
20 mei 2018
Ik had een smockjurkje, nee, twee zelfs, toen ik twee jaar oud was. Ze waren allebei geruit, want dat hielp bij het smocken, het kunstig om en om naaien van kleine plooitjes, waarmee de stof op de borst werd versierd, en tegelijk iets rekbaars kreeg. In de stem van mijn moeder klonk ontzag als ik … Lees verder