15 maart 2008
Het is ons grootste kunstwerk: de Afsluitdijk. Zo Hollands als het maar kan, en ook hierover heeft Vasalis een gedicht geschreven dat, als je het eenmaal kent, nooit meer uit je hoofd gaat: De bus rijdt als een kamer door de nacht / de weg is recht, de dijk is eindeloos, / links ligt de … Lees verder
13 maart 2008
Mijn papegaaitulpen zijn vreemd geworden. Vreemd, zoals in Vasalis’ gedicht: Nu worden mijn gedachten vreemd / als oude tulpen… Ik had ze gekocht in een blijde opwelling, want ik was juist bij iemand op bezoek geweest die op verschillende plaatsen in haar huis een paar papegaaitulpen had staan, ze had kennelijk een bosje opgesplitst – … Lees verder
12 maart 2008
Je zult maar schrijver zijn en dan met je rimpelige kop in de krant te komen als vertegenwoorder van het type ‘bejaarde schrijver’ – in plaats van, bijvoorbeeld, vanwege je boeken. Zou ik ijdel genoeg zijn om voor die eer te bedanken, als het zover kwam – of is de hoogste ijdelheid juist om wèl … Lees verder
9 maart 2008
Had ik net besloten dat het misschien wel te makkelijk is om, zoals ik gisteren deed, gekscherend alle serieuze kwesties rond vrouwen, die niggers of the world, weg te wuiven, of ik kwam in de NRC weer zo’n stuk tegen waarin een vrouw – Erica Verdegaal heet ze, zij weet alles van geld en beleggen … Lees verder
8 maart 2008
Ha, Wereldvrouwendag! Lang geleden is het, dat ik me kwaad maakte over al die dagen, weken, jaren, zogenaamd uitgeroepen om ‘bewustwording’ (wat dat ook moge zijn) van een probleem te bevorderen, maar feitelijk een hulpmiddel voor krantenredacties, leerkrachten en niet te vergeten politici die geen eigen ideeën hebben. Ach, waar ik me al niet over … Lees verder
5 maart 2008
Zeggen dat je van Lucian Freud houdt omdat zijn tuingezichten zo mooi zijn, is zoiets als zeggen dat je de Playboy zo graag leest vanwege de interviews (die vroeger inderdaad beroemd waren). Alleen zijn de naakten in Playboy prettig om te zien, en die van Lucian Freud verschrikkelijk. En terwijl je heel goed begrijpt waarom Playboy … Lees verder
2 maart 2008
Leve het vriendelijke knikje. Waarom zou het ineens verplicht zijn iemand een hand te geven? Een onbekende die met uitgestrekte hand op mij af komt vind ik eerlijk gezegd opdringerig: ik wil eerst weten of ik hem wel wil aanraken. Een hand is een gebaar van vertrouwelijkheid, de allereerste vorm van lijfelijk contact, en het … Lees verder
28 februari 2008
‘Ja hoor, als het te erg wordt, dan doen we wel iets tegen de pijn,’ zei de dokter vaag toen ik, voor de tweede keer zwanger, zei dat ik liever niet nog eens hetzelfde wilde meemaken. Een aardige, zeer competente man; hij had mijn leven gered die eerste keer, toen ik – na de afgrijselijke … Lees verder
26 februari 2008
Een boers landhuis is het, groot, laag en uitgewoond. Een breed marmeren portaal achter de voordeur, en daar haaks op nog een royale gang. Enorme kamers, er achter een onafzienbaar diepe tuin, ooit fraai aangelegd in Italiaanse stijl – en nu helemaal verwilderd. Hier, op het Hof in Hengelo (Gld.), heeft Agnes van den Brandeler … Lees verder
23 februari 2008
Ja maar, ja maar, werpt een vriend tegen – het bejaardenhuis kan iemand die verzwakt is, en die steeds eenzamer wordt, ook veel goed doen. Meer bedrijvigheid om je heen, meer mensen: hij heeft een tante die opbloeide en weer iets voor anderen kon betekenen toen ze op die manier weer onder de mensen kwam. … Lees verder