14 januari 2013
Het uitlezen van Le comte de Monte-Cristo, eergisteren, geeft me het bekende verweduwde gevoel – wat moet ik nu? Zestienhonderd bladzijden, vier weken van je leven is niet niks. In het Parool stond toevallig zaterdag een aardige reportage van Joost Overhoff over het Italiaanse eilandje Montecristo voor de Toscaanse kust, waaraan de graaf zijn naam … Lees verder
12 januari 2013
Het is alsof hij iets met je ogen doet. Of met je hoofd. Je komt de tentoonstelling A bigger picture binnen en ziet – inderdaad – erg grote schilderijen, die bij nader inzien uit afzonderlijke delen blijken te bestaan, en prints zijn van iPad-schilderijen. Heel kleurig. Je denkt: ja, leuk. Maar naarmate je verder loopt zie … Lees verder
9 januari 2013
De Engelse, repeterende documentaires 7-up, 14-up enzovoort – een groep kinderen, vanaf hun zevende om de zeven jaar geportretteerd – vond ik altijd fascinerend. Kinderen uit arme, en uit rijke gezinnen, je leerde ze kennen, zag hoe ze zich ontwikkelden, wat ze werden, hoe ze reageerden op de gebeurtenissen in hun leven… Deze keer vond … Lees verder
6 januari 2013
Vertelde ik al dat er een glazen picknickruimte is om je eigen boterhammetjes op te eten aan licht houten tafels, in het Louvre-Lens? Het kenmerkt de vriendelijke sfeer in het nieuwe museum, dat overigens is ontworpen door twee Japanse architecten, Kazuyo Sejima (♀) en Ryue Nishizawa (♂). Er zijn twee enorme tentoonstellingszalen, waarvan de ene … Lees verder
4 januari 2013
Op een verloren terrein bij het Noord-Franse stadje Lens, in een voormalig mijnbouwgebied vol oude slakkenbergen, ligt sinds kort een nieuw museum. Het staat niet, het ligt: een uitgestrekt gebouw, zilvergrijs in een streek waar alles grijs is. Niet spectaculair, geen ‘icoon’, maar een doos, een platte doos van glas en zacht glanzend aluminium. Louvre-Lens, gebouwd … Lees verder
28 december 2012
Een heerlijk jasje van zeehondenbont – seal – kreeg Trienke Woldringh van haar ouders, toen ze in 1960 afstudeerde aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Zij vertelt erover in het december-bulletin van de Nederlandse Kostuumvereniging. Ook twee vriendinnen van haar kregen rond hun twintigste een bontjasje: lekker warm, en een mooi bezit voor jaren. Het jasje, afgewerkt met … Lees verder
18 december 2012
Het nieuwe politie-uniform, vandaag gepresenteerd in de Volkskrant, wordt een ‘nieuw, stoer actiepak’ genoemd. Het zou meer ‘gezag’ uitstralen dan het oude. Ocharm. De afgebeelde figuurtjes dragen een soort aangepaste vrijetijdskleding; ze lijken meer verhuizers, of gevangenisbewakers. Het nadrukkelijk zichtbare pistool doet direct denken aan jammerlijke ‘schietincidenten’, wat ook niet de bedoeling kan zijn. En dan … Lees verder
14 december 2012
Hij was de eerste man van mijn dromen – de graaf van Monte-Cristo. Onmetelijk rijk, knap, superieur is hij, en zo neemt hij wraak op de valse vrienden die hem in het verderf stortten toen hij nog de jonge, blije zeeman Edmond Dantès was. Ik was klein toen ik het boek las, in een Nederlandse … Lees verder
9 december 2012
De adel heeft, zoals ik vertel in mijn boek, lang het principe gehuldigd dat men zich diende te kleden voor de avondmaaltijd. ‘Zich kleden’ betekende avondkleding, tot ver in de twintigste eeuw. Ook door de week, ook ’s zomers, op de buitenplaats. Goed, dan droeg mevrouw een ietwat versleten avondjurk, en mijnheer hoefde niet in … Lees verder
30 november 2012
Toen ik klein was, kon je als je in Scheveningen het strand op wilde, kiezen tussen het Luxebad of het Volksbad – kaartjes voor het eerste waren duurder, dus had je daar beschaafder publiek. Dat was omstreeks 1960: ongelooflijk kort geleden. Het is vreemd, zo snel als zichtbaar, voelbaar, geaccepteerd standsverschil uit de herinnering is verdwenen. … Lees verder