7 februari 2021
Sinds we verhuisd zijn loop ik in huis voor het eerst altijd op slofjes, en soms op pantoffels. Enerzijds omdat ik buiten alleen nog maar stevige loopschoenen draag, die binnenshuis een beetje groot en zwaar zijn, en anderzijds om geen straatvuil te verspreiden. En trouwens, ook uit consideratie voor de benedenbuurvrouw. I’ve come a long … Lees verder
20 januari 2021
Ze hebben wel vaker iets sprookjesachtigs, de levensverhalen van Parijse modekoningen en -koninginnen als Worth, Chanel, Dior. Maar nooit was tot me doorgedrongen dat er een échte Parijse couturier is geweest van Nederlandse komaf. Een jongen uit Tilburg, Karel Meuwese, geboren in 1900: zijn moeder was naaister, zijn oom Harry had een confectiefabriek. Op zijn … Lees verder
28 december 2020
Je moet twee keer naar de foto kijken, ineens zie je het. Tussen vier vrouwen in vol Surinaams ornaat – kotomisi’s – staat een vrouw in Zeeuwse klederdracht, om precies te zijn de protestantse dracht van Zuid-Beveland. Hoe dat zo komt, niemand weet het. De foto staat bij een verhaal van Jolanda van den Berg … Lees verder
16 december 2020
Sinds kort lopen heel wat mannen – vooral modebewuste, chique types – als het even kan zonder sokken in hun dure leren schoenen. Soms smokkelen ze, dan piepen er van die tuttige footsies tevoorschijn. Mannen zonder sokken! Dat is uniek, want sokken en kousen hoorden de hele geschiedenis lang bij de belangrijkste kledingstukken. Ze sleten … Lees verder
23 november 2020
Deze feestelijke broche kwam langs in het tv-programma Tussen Kunst en Kitsch: platina en diamanten, 7 centimeter flonkerende zwierigheid. Juwelenspecialist Martijn Akkerman vertelde dat dit een vertaling in diamant is van een pochette, zoals die soms uit het borstzakje van een damesjasje hing in de tijd van de New Look (1947-’49). Op zo’n scherp getailleerd … Lees verder
26 oktober 2020
Vroeger was het leven viezer. Neem het fascinerende verschijnsel van de stootskant (of stootkant). Toen dames nog lange rokken droegen, letterlijk tot de grond, werd onderaan, aan de binnenkant, een stevige, wasbare band genaaid. Hij diende als buffer tussen het straatvuil en de stof van het kledingstuk. Dat straatvuil was vuiler dan nu. Nee, geen … Lees verder
13 oktober 2020
Het was geen pretje om mijn oude tante Mien te zoenen: haar wang was altijd vochtig en prikte een beetje – het één kwam door haar traanogen (vermoedde ik), het ander van weggeschoren gezichtsbeharing. Maar gezoend moest er worden: je kon dat toch niet weigeren? Dat was in de jaren zestig, toen de sociale zoen … Lees verder
1 september 2020
Ik heb een klein medaillon, goud met zwart, met voorop een soort druiventrosje en aan de achterkant een deurtje, waarachter je een fotootje kunt bewaren. Dergelijke medaillons waren vroeger heel geliefd, reden waarom je in oude fotoalbums zo nu en dan een groepsfoto ziet, waar met een klein schaartje één hoofd zorgvuldig is uitgeknipt. In … Lees verder
14 augustus 2020
Weet iemand nog wat vingerdoekjes zijn? Een behoorlijke huwelijksuitzet omvatte in de 20ste eeuw behalve deftige servetten van linnendamast, groot en klein, ook piepkleine vingerdoekjes. Die mochten er wat fleuriger uitzien, want ze waren voor bij het ontbijt, of bijvoorbeeld het theedrinken in de tuin. In de uitzet van mijn moeder, getrouwd in 1951, zaten … Lees verder
4 augustus 2020
Er is een gek verhaal over strohoeden, dat nauwelijks te geloven zou zijn als het niet zo uitvoerig gedocumenteerd was op internet: dat van de Straw Hat Riots in New York, september 1922. Ook in de VS was dit zomerse hoofddeksel in de mode geraakt, en het seizoen was, ongetwijfeld onder invloed van adverteerders, precies … Lees verder