23 juli 2024
Een grote libel is neergestreken op de bijna blote rug van een vrouw – zij draagt een zwarte avondjurk, de libel is enorm, van fonkelende glazen diamanten. Hij houdt de schouderbanden van de jurk bij elkaar. Het is een kunstig geknipte jurk met een sleep; kenners denken dat hij ontworpen is door Madeleine Vionnet, de … Lees verder
10 juli 2024
Kleding was in vroeger tijden veel duurder dan nu, en schoeisel was helemáál duur. Daarom was iemands stand af te lezen aan zijn schoenen – als hij die had. De meeste mensen droegen klompen, in elk geval op het platteland. (Ik vraag me af: droegen arme stedelingen ooit klompen? Of behielpen die zich altijd met … Lees verder
24 juni 2024
Is er een sierlijker dracht dan de sari (of saree), de lange lap stof die Indiase vrouwen op ingenieuze wijze rond het lijf draperen? In het Wereldmuseum in Amsterdam is er een tentoonstelling aan gewijd. Wie nog Nederlands-Indische restjes in haar hoofd heeft denkt misschien dat er een verband is met de sarong, die onze … Lees verder
10 juni 2024
De knoopsluiting was dus een kleermakers-, en daarmee een mannending. Het eerste vrouwenkledingstuk met knopen zal de tailleur zijn geweest, die tegen 1900 populair werd: het mantelpak, kleermakerswerk voor dames. In de 20ste eeuw was het hek van de dam. In de jaren ’30 kreeg je de doorknoopjurk, die decennialang geliefd bleef als zomerjurk; verdwenen … Lees verder
3 juni 2024
Knoopsgaten en knopen zijn dus niet altijd onlosmakelijk verbonden geweest: eerst hebben knopen eeuwenlang goede sier gemaakt zonder gaten, later hebben hier en daar ook knoopsgaten een zelfstandig, decoratief bestaan gehad. Zoals op de jas van Van Riebeeck op het schilderij bij mijn vorige logje: die kan heus niet dicht, de met goudbrokaat gepassepoileerde knoopsgaten … Lees verder
27 mei 2024
De knoop en het knoopsgat verhouden zich tot elkaar zoals het blik en de blikopener. Je neemt aan dat ze tegelijk zijn uitgevonden – hoe zou het anders kunnen? Is het één niet ondenkbaar, onbruikbaar, zonder het ander? Maar dat is niet zo. Tussen het conservenblik en de blikopener zat ruim een halve eeuw, waarin … Lees verder
6 mei 2024
Als je in het buitenland een Rembrandt tegenkomt ben je niet verbaasd, maar als in een klein museum – nee, een hotel-restaurant én museum – in een Frans dorp een ets van Willem Witsen hangt, kijk je daarvan op. Het gebeurde me onlangs, in het dorp Barbizon, in Frankrijk, trefpunt van kunstenaars in de 19de … Lees verder
10 april 2024
Meer mode in Furore: karikaturen uit het stenen tijdperk van de automobiel. Die begon omstreeks 1900 populair te worden onder rijke burgers. De gelukkige autobezitters hadden behoefte aan speciale kleding om de duizelingwekkende snelheden die ze daarmee bereikten te doorstaan. In motor- en modebladen verschenen al snel afbeeldingen van vervaarlijke stofjassen en enorme hoofddeksels, om … Lees verder
7 april 2024
Nummer 29 van Furore, het even onvoorspelbare als onvolprezen ‘vakblad voor bijzaken’, zit vol met mode. Het omslagverhaal is van Vic van de Reijt en gaat over de truien van Nancy Sinatra. Op haar platenhoezen, verschenen tussen 1961 en 1968, droeg zij steevast truien, vaak gestreept, of geribbeld, soms met een col, en vaak na … Lees verder
25 maart 2024
Je kunt vooroordelen hebben tegen Frans Hals, en die had ik ook, en ik houd nog steeds niet van die lachebekkende volkstypes – hoewel de Luitspeler uit het Louvre dan weer fan-tas-tisch is – maar op de tentoonstelling in het Rijks hangen ook portretten die zó goed, zó menselijk en soeverein zijn, dat je er … Lees verder